مسيحيان وصلت را امري طبيعي قلمداد نمينمایند، بلکه آن را علامت محبت آفریدگار به بشريت مي دانند، به وسليه اين فعالیت زن و مرد اتحادي مقدس و غير قابل انفصال برقرار مي نمایند كه در اين شغل مرد ملتزم مي خواهد شد که محبت، اکرام و سپرده را در حق زن جاری ساختن دهد و زن هم محبت، سپرده و اطاعت را ملتزم مي خواهد شد. بهترین مشاور ازدواج مشهد تزویج مقدس از آداب رسمي آيين پروتستان نيست؛ ولی در آن مذهب نيز رسمي ديني ولي غير مقدس وجود داراست.
در حالي که کليساي کاتوليک از وصلت تحت عنوان پيماني که موجب به هم رسيدن دو همسر ياد مي نماید و در پی آن پيوندي جسمي ميان آن دو نتایج مي گردد، کليساي ارتدوکس از آن تحت عنوان يکي از سرویس ها کليسا ياد مي نماید.
در شرایطیکه زن و شوهري هر دو به آيين کاتوليک بگروند، به وصلت دوباره نيازي نيست و کاتوليک شدن يکي از آن دو نيز موجب بر هم میل کردن تزویج آنان نمي گردد، به هر حالا کاتوليک ها بايد پيمان وصلت خویش را در حضور کشيش اعمال دهند.
تزویجهاي مختلط يکي از مسائل نقص مذهبي میباشد که در پارهاي از کشورها موجب بحث ميان کليسا و حکومت گردیدهاست، مقامات روحاني با وصلتهاي مختلط مخالفت مي نمایند، از اين جهت که زن و شوهري که از دو فرقه متفاوت باشند داراي هماهنگي مذهبي در زندگي نخواهند بود، و بدين جهت آنها در تعليم مذهبي فرزندانشان در گیر انواع خواهند شد.
در چنين حالي کليساي کاتوليک جشن و پایکوبی وصلت را در کليساي کاتوليکي برقرار مي نماید، اين وصلتها مجدداً به اذن رسمي احتياج دارا هستند که اين تحت عنوان يک ضابطه در باب رجوع و برگشت پيمان کل تزویجها به ايمان کاتوليک اذن داده گردیدهاست.
وصلت مسيحي با کسي که تعميد نيافته جايز نيست، به موجب تعاليم کاتوليک، هيچ ازدواجي قابل گسستن نيست؛ خيانت، تعاليم ضد کليسايي داشتن، عدم توان بر تأمين زندگی يا ناسازگاري هيچ يک نمي تواند موجب جدایی گردد، حداکثر کاري که کليسا مي تواند بکند اين میباشد که اذن دهد زن و شوهر از هم غیر وابسته شوند، اما اين فرمان منوط بر اين میباشد که تا زماني که يکي از آن دو زنده می باشند با فرد ديگري وصلت نکنند.
طلاقي که در دادگاه هاي دولتي انجام یافته میباشد از دید کليسا اعتبار ندارد، گاهي براي تصحيح اين سیرتکامل جداییها به دادگاه مرتبط با پاپ مراجعه مي نمایند تا به خیال و خاطر وجود محذور شرعي از جدایی جلوگيري نشود.
در اين زمينه يک سنت عقيدتي وجود داراست که از اگوستين مقدس در طی پاپ پيس يازدهم خلال بخشنامهاي در سال 1930 به اسم «کاستي کانوبي» به دست آمده که جزئيات مسائل تزویج را آیتم بررسي قرار داده و سقط جنين، جلوگيري از بارداري، جدایی و هرگونه عملي را که سبب به گسستن پيمان وصلت گردد، در آن محکوم نموده است.
هر یک سری وصلت امري مقدس به اکانت مي آيد، عزوبت و دوري از وصلت امري پسنديدهخیس میباشد، فرد عزب با تک تک اقتدار به سرویس خدا نايل مي خواهد شد و با نادر کردن مشغله هاي زندگي خویش را به عيسي (ع) و مريم (س) شبيه مي سازد.
اين اطمینان کليساي کاتوليک با ديدگاه مسلمانها که عزوبت را امري ناپسند و زمينهساز گناه مي دانند و وصلت را سفت ترين بناي ديني و زمينه ساز تحکيم ديانت و اصلاح ارتباط ها اجتماعي مي دانند، تفاوت آشکار دارااست.
در شرایطیکه زن و شوهري هر دو به آيين کاتوليک بگروند، به وصلت دوباره نيازي نيست و کاتوليک شدن يکي از آن دو نيز موجب بر هم میل کردن تزویج آنان نمي گردد، به هر حالا کاتوليک ها بايد پيمان وصلت خویش را در حضور کشيش اعمال دهند.
تزویجهاي مختلط يکي از مسائل نقص مذهبي میباشد که در پارهاي از کشورها موجب بحث ميان کليسا و حکومت گردیدهاست، مقامات روحاني با وصلتهاي مختلط مخالفت مي نمایند، از اين جهت که زن و شوهري که از دو فرقه متفاوت باشند داراي هماهنگي مذهبي در زندگي نخواهند بود، و بدين جهت آنها در تعليم مذهبي فرزندانشان در گیر انواع خواهند شد.
در چنين حالي کليساي کاتوليک جشن و پایکوبی وصلت را در کليساي کاتوليکي برقرار مي نماید، اين وصلتها مجدداً به اذن رسمي احتياج دارا هستند که اين تحت عنوان يک ضابطه در باب رجوع و برگشت پيمان کل تزویجها به ايمان کاتوليک اذن داده گردیدهاست.
وصلت مسيحي با کسي که تعميد نيافته جايز نيست، به موجب تعاليم کاتوليک، هيچ ازدواجي قابل گسستن نيست؛ خيانت، تعاليم ضد کليسايي داشتن، عدم توان بر تأمين زندگی يا ناسازگاري هيچ يک نمي تواند موجب جدایی گردد، حداکثر کاري که کليسا مي تواند بکند اين میباشد که اذن دهد زن و شوهر از هم غیر وابسته شوند، اما اين فرمان منوط بر اين میباشد که تا زماني که يکي از آن دو زنده می باشند با فرد ديگري وصلت نکنند.
طلاقي که در دادگاه هاي دولتي انجام یافته میباشد از دید کليسا اعتبار ندارد، گاهي براي تصحيح اين سیرتکامل جداییها به دادگاه مرتبط با پاپ مراجعه مي نمایند تا به خیال و خاطر وجود محذور شرعي از جدایی جلوگيري نشود.
در اين زمينه يک سنت عقيدتي وجود داراست که از اگوستين مقدس در طی پاپ پيس يازدهم خلال بخشنامهاي در سال 1930 به اسم «کاستي کانوبي» به دست آمده که جزئيات مسائل تزویج را آیتم بررسي قرار داده و سقط جنين، جلوگيري از بارداري، جدایی و هرگونه عملي را که سبب به گسستن پيمان وصلت گردد، در آن محکوم نموده است.
هر یک سری وصلت امري مقدس به اکانت مي آيد، عزوبت و دوري از وصلت امري پسنديدهخیس میباشد، فرد عزب با تک تک اقتدار به سرویس خدا نايل مي خواهد شد و با نادر کردن مشغله هاي زندگي خویش را به عيسي (ع) و مريم (س) شبيه مي سازد.
اين اطمینان کليساي کاتوليک با ديدگاه مسلمانها که عزوبت را امري ناپسند و زمينهساز گناه مي دانند و وصلت را سفت ترين بناي ديني و زمينه ساز تحکيم ديانت و اصلاح ارتباط ها اجتماعي مي دانند، تفاوت آشکار دارااست.
مسيحيان وصلت را امري طبيعي قلمداد نمينمایند، بلکه آن را علامت محبت آفریدگار به بشريت مي دانند، به وسليه اين فعالیت زن و مرد اتحادي مقدس و غير قابل انفصال برقرار مي نمایند كه در اين شغل مرد ملتزم مي خواهد شد که محبت، اکرام و سپرده را در حق زن جاری ساختن دهد و زن هم محبت، سپرده و اطاعت را ملتزم مي خواهد شد. بهترین مشاور ازدواج مشهد تزویج مقدس از آداب رسمي آيين پروتستان نيست؛ ولی در آن مذهب نيز رسمي ديني ولي غير مقدس وجود داراست.
در حالي که کليساي کاتوليک از وصلت تحت عنوان پيماني که موجب به هم رسيدن دو همسر ياد مي نماید و در پی آن پيوندي جسمي ميان آن دو نتایج مي گردد، کليساي ارتدوکس از آن تحت عنوان يکي از سرویس ها کليسا ياد مي نماید.
در شرایطیکه زن و شوهري هر دو به آيين کاتوليک بگروند، به وصلت دوباره نيازي نيست و کاتوليک شدن يکي از آن دو نيز موجب بر هم میل کردن تزویج آنان نمي گردد، به هر حالا کاتوليک ها بايد پيمان وصلت خویش را در حضور کشيش اعمال دهند.
تزویجهاي مختلط يکي از مسائل نقص مذهبي میباشد که در پارهاي از کشورها موجب بحث ميان کليسا و حکومت گردیدهاست، مقامات روحاني با وصلتهاي مختلط مخالفت مي نمایند، از اين جهت که زن و شوهري که از دو فرقه متفاوت باشند داراي هماهنگي مذهبي در زندگي نخواهند بود، و بدين جهت آنها در تعليم مذهبي فرزندانشان در گیر انواع خواهند شد.
در چنين حالي کليساي کاتوليک جشن و پایکوبی وصلت را در کليساي کاتوليکي برقرار مي نماید، اين وصلتها مجدداً به اذن رسمي احتياج دارا هستند که اين تحت عنوان يک ضابطه در باب رجوع و برگشت پيمان کل تزویجها به ايمان کاتوليک اذن داده گردیدهاست.
وصلت مسيحي با کسي که تعميد نيافته جايز نيست، به موجب تعاليم کاتوليک، هيچ ازدواجي قابل گسستن نيست؛ خيانت، تعاليم ضد کليسايي داشتن، عدم توان بر تأمين زندگی يا ناسازگاري هيچ يک نمي تواند موجب جدایی گردد، حداکثر کاري که کليسا مي تواند بکند اين میباشد که اذن دهد زن و شوهر از هم غیر وابسته شوند، اما اين فرمان منوط بر اين میباشد که تا زماني که يکي از آن دو زنده می باشند با فرد ديگري وصلت نکنند.
طلاقي که در دادگاه هاي دولتي انجام یافته میباشد از دید کليسا اعتبار ندارد، گاهي براي تصحيح اين سیرتکامل جداییها به دادگاه مرتبط با پاپ مراجعه مي نمایند تا به خیال و خاطر وجود محذور شرعي از جدایی جلوگيري نشود.
در اين زمينه يک سنت عقيدتي وجود داراست که از اگوستين مقدس در طی پاپ پيس يازدهم خلال بخشنامهاي در سال 1930 به اسم «کاستي کانوبي» به دست آمده که جزئيات مسائل تزویج را آیتم بررسي قرار داده و سقط جنين، جلوگيري از بارداري، جدایی و هرگونه عملي را که سبب به گسستن پيمان وصلت گردد، در آن محکوم نموده است.
هر یک سری وصلت امري مقدس به اکانت مي آيد، عزوبت و دوري از وصلت امري پسنديدهخیس میباشد، فرد عزب با تک تک اقتدار به سرویس خدا نايل مي خواهد شد و با نادر کردن مشغله هاي زندگي خویش را به عيسي (ع) و مريم (س) شبيه مي سازد.
اين اطمینان کليساي کاتوليک با ديدگاه مسلمانها که عزوبت را امري ناپسند و زمينهساز گناه مي دانند و وصلت را سفت ترين بناي ديني و زمينه ساز تحکيم ديانت و اصلاح ارتباط ها اجتماعي مي دانند، تفاوت آشکار دارااست.
در شرایطیکه زن و شوهري هر دو به آيين کاتوليک بگروند، به وصلت دوباره نيازي نيست و کاتوليک شدن يکي از آن دو نيز موجب بر هم میل کردن تزویج آنان نمي گردد، به هر حالا کاتوليک ها بايد پيمان وصلت خویش را در حضور کشيش اعمال دهند.
تزویجهاي مختلط يکي از مسائل نقص مذهبي میباشد که در پارهاي از کشورها موجب بحث ميان کليسا و حکومت گردیدهاست، مقامات روحاني با وصلتهاي مختلط مخالفت مي نمایند، از اين جهت که زن و شوهري که از دو فرقه متفاوت باشند داراي هماهنگي مذهبي در زندگي نخواهند بود، و بدين جهت آنها در تعليم مذهبي فرزندانشان در گیر انواع خواهند شد.
در چنين حالي کليساي کاتوليک جشن و پایکوبی وصلت را در کليساي کاتوليکي برقرار مي نماید، اين وصلتها مجدداً به اذن رسمي احتياج دارا هستند که اين تحت عنوان يک ضابطه در باب رجوع و برگشت پيمان کل تزویجها به ايمان کاتوليک اذن داده گردیدهاست.
وصلت مسيحي با کسي که تعميد نيافته جايز نيست، به موجب تعاليم کاتوليک، هيچ ازدواجي قابل گسستن نيست؛ خيانت، تعاليم ضد کليسايي داشتن، عدم توان بر تأمين زندگی يا ناسازگاري هيچ يک نمي تواند موجب جدایی گردد، حداکثر کاري که کليسا مي تواند بکند اين میباشد که اذن دهد زن و شوهر از هم غیر وابسته شوند، اما اين فرمان منوط بر اين میباشد که تا زماني که يکي از آن دو زنده می باشند با فرد ديگري وصلت نکنند.
طلاقي که در دادگاه هاي دولتي انجام یافته میباشد از دید کليسا اعتبار ندارد، گاهي براي تصحيح اين سیرتکامل جداییها به دادگاه مرتبط با پاپ مراجعه مي نمایند تا به خیال و خاطر وجود محذور شرعي از جدایی جلوگيري نشود.
در اين زمينه يک سنت عقيدتي وجود داراست که از اگوستين مقدس در طی پاپ پيس يازدهم خلال بخشنامهاي در سال 1930 به اسم «کاستي کانوبي» به دست آمده که جزئيات مسائل تزویج را آیتم بررسي قرار داده و سقط جنين، جلوگيري از بارداري، جدایی و هرگونه عملي را که سبب به گسستن پيمان وصلت گردد، در آن محکوم نموده است.
هر یک سری وصلت امري مقدس به اکانت مي آيد، عزوبت و دوري از وصلت امري پسنديدهخیس میباشد، فرد عزب با تک تک اقتدار به سرویس خدا نايل مي خواهد شد و با نادر کردن مشغله هاي زندگي خویش را به عيسي (ع) و مريم (س) شبيه مي سازد.
اين اطمینان کليساي کاتوليک با ديدگاه مسلمانها که عزوبت را امري ناپسند و زمينهساز گناه مي دانند و وصلت را سفت ترين بناي ديني و زمينه ساز تحکيم ديانت و اصلاح ارتباط ها اجتماعي مي دانند، تفاوت آشکار دارااست.
در گردهمایی مشورت وصلت چه مهارتهایی فراگیری داده می گردد؟ 55